Κυριακή, 19 Ιουλίου 2009

Μια βόλτα στο κάστρο


Ο καιρός πέρασε και είμαι πάλι εδώ στα σκοτεινά μου μέρη
για μια βόλτα στο παγωμένο κάστρο
παντού υπάρχει το άρωμα σου λες και είσαι εδώ
νιώθω την παρουσία σου μα δεν σε βλέπω

πάντα ήσουν εδώ από την μέρα που ήρθα στον πλανήτη σου
πάντα ήσουν εδώ και μου κρατούσες το χέρι όταν πονούσα
έκλαιγες μαζί μου βασίλισσα και σκούπιζες το δάκρυ
από το γερασμένο μου πρόσωπο
έκανες παρέα με την χαρά μου και έδινες ζωή στα όνειρα μου

θυμάμαι τότε που έσκυψες και μου ψιθύρισες
"είναι όμορφο όταν τα όνειρα γίνονται πραγματικότητα"

"μα ακόμα πιο όμορφο είναι όταν η πραγματικότητα γίνεται όνειρο"
αποκρίθηκα και γονάτισα εμπρός του ρόδου
εκεί όπου αντίκριζα την θλίψη

θα πάψω να υπάρχω για να υπάρχουμε μαζί
βασίλισσα μου

3 σχόλια:

Μαργαρίτα είπε...

"είναι όμορφο όταν τα όνειρα γίνονται πραγματικότητα"

"μα ακόμα πιο όμορφο είναι όταν η πραγματικότητα γίνεται όνειρο"

Πάντα μου άρεσε ο στοχασμός σου!

Μη πάψεις να υπάρχεις καλέ μου ιππότη
μόνο έτσι θα μπορέσεις να κάνεις όνειρο την πραγματικότητά σας...

Δροσοσταλίδες ακουμπώ στης θλίψης σου το ρόδο ***

Ευγενία είπε...

πες σε μια ψυχή να πάψει να υπάρχει και εκείνη χρώμα θα πάρει στου ουρανού τα αστέρια....

V είπε...

εύχομαι ποτέ, μα ποτέ να μην είναι η πραγματικότητά σου ένα παλιό, ξεχασμένο όνειρο...

ζήσε δυνατά, όσο δυνατά γράφεις! ίσως αυτά ξεπηδήσουν απ'το χαρτί και έρθουν να σε βρουν!

σε περιμένει ένα όμορφο βραβείο στη σελιδα μου

πολλά "σιωπηλά" φιλιά