Τρίτη, 27 Νοεμβρίου 2007

Ευτυχία


Απροσδιόριστη ακόμη από τα βάθη των αιώνων
Κι όμως το αίμα τους δώρισαν στο βωμό των πόνων
Πολέμησαν τον εαυτό τους για να σε κατακτήσουν
Άφησαν τα πάντα πίσω τους για να σ' αναζητήσουν

Έψαχναν το φως που εκπέμπει η ψυχή σου
Της ζωής τους το σκοτάδι θα 'φευγε όταν θα 'ταν μαζί σου
Άδικα, χρόνια ολόκληρα περιπλανήθηκαν
Μη τυχόν και δεν σε συναντήσουν φοβήθηκαν

Δεν έφυγαν απ' την πλάνη κι ας περάσαν οι καιροί
Δεν κατάλαβαν πως οι ίδιοι ήταν της ζωής τους αρχηγοί
Δεν άναψε ποτέ το κερί σου στις ψυχές τους
Γιατί δεν έκαναν τίποτα πέρα απ' τις αρχές τους

Δεν σ' αντίκρισαν ποτέ κι ας ήσουν πίσω απ' τα όρια
Δεν σ' ένιωσαν ποτέ κι ας ήταν το χαμόγελο τους δική σου απόρροια
Σ' εφήμερες αγάπες σε αναζήτησαν απεγνωσμένα
Στη σκέψη σου δάκρυα, στα μάτια τους τα λυπημένα

Κρυμμένη στη ζωή τους, τους χαμογελούσες πικρά
Ήθελες να τους φωνάξεις "Μην ψάχνετε μακρυά"
Σε πράγματα μικρά έπρεπε να στρέψουνε το βλέμμα
Τότε μόνο τη χαρά θα γνώριζαν με το δικό σου νεύμα.

"Ευχαριστώ πολύ την Μαρούλα που μου επέτρεψε ν' αναρτήσω αυτό το πολύ όμορφο ποίημα.Ίσως ένα από τα καλύτερα της"

8 σχόλια:

orestis είπε...

Ενδιαφέρον πολύ.

Αλά πρέπει να δούμε και άλλα, για να έχουμε ολοκληρωμένη άποψη.

Πολύ καλό πρώτο δείγμα πάντως.

Όσο για το θέμα που θίγεις...

Η ευτυχία είναι μέσα μας.

Αν την βρούμε εκεί, θα την βρούμε παντού.

Mousitsa είπε...

Πανεμορφο....Μπραβο στην δημιουργό!

oneiroparmenh είπε...

Υπέροχο!!Μου άρεσε πολύ...

diage είπε...

Ορέστη μου σύντομα θα έχεις την δυνατότητα να ολοκληρώσεις την άποψη σου καθώς το blog της Μαρούλας θα είναι έτοιμο σε λίγες μέρες.

diage είπε...

Ναι πράγματι της αξίζει ένα μπράβο.Μουσίτσα μου εσύ πότε θα μοιραστείς τις σκέψεις σου ξανα μαζί μας?

diage είπε...

Και μένα ονειροπαρμένη μου!γι αυτό άλλωστε το ανάρτησα.Σε λίγες μέρες όπως προείπα θα καταφέρω να την βάλω στην blogοπαρεα μας!

Mousitsa είπε...

Protimw ton rolo tou parahrhth diage mou..pros to paron...Filakia

diage είπε...

Παρατηρητής των σκέψεων μας μουσίτσα μου παρεμβαίνοντας την στιγμή που πρέπει προς το παρόν...

Προς το μέλλον...?