Δευτέρα, 9 Ιουλίου 2007

Ποτέ για το... τίποτα


Μετά από ένα τετραήμερο εργασίας - διακοπών και διασκέδασης είμαι πάλι εδώ στην όμορφη Θεσσαλονίκη. Στην πόλη που γεννήθηκα και μεγάλωσα. Σε αυτή την πόλη που έκανα τα πρώτα όνειρα για το μέλλον . Λένε συνήθως ότι είναι ωραίο να ονειρεύεσαι,να σχεδιάζεις το μέλλον και να προσπαθείς για πράγματα που δεν σου χαρίζονται . Επίσης λένε ότι τα όνειρα όταν δεν χωράνε στα μάτια γίνονται δάκρυα. Για μερικούς ανθρώπους ίσως ένα όνειρο να γίνει δάκρυ για άλλους πάλι όχι.

Έκανα λοιπόν και 'γω τα δικά μου όνειρα για τη ζωή και ζούσα μέσα από αυτά. Μετά από μια περίοδο έντονων συναισθημάτων και καταστάσεων κατάλαβα πόσο μόνος ήμουν στα όνειρα μου και πόσο θα ήθελα να ήμουν ένας απλός θεατής και όχι ο πρωταγωνιστής των καταστάσεων. Δυστυχώς η Ζ Ω Η δεν μου έκανε το χατίρι ή καλύτερα θα έλεγα ότι δεν μου έδωσε την ευκαιρία για προσπάθεια.

Στην όλη προσπάθεια αποφυγής των δεδομένων ήταν πλάι μου ένας φίλος, μαθηματικός στο επάγγελμα και ίσως ένα από τα καλύτερα παιδιά που υπάρχουν σήμερα. Αυτός λοιπόν με μια μαθηματική ανάλυση μου απέδειξε ότι οι λύσεις των προβλημάτων προέρχονται μέσα από το ίδιο το πρόβλημα και όχι από το 'κοφτερό' μυαλό μας. Για να βρεις τις ρίζες μιας δευτεροβάθμιας εξίσωσης δεν ανατρέχεις απλά στο τυπολόγιο αλλά κοιτάς αν όντως έχεις να λύσεις μια δευτεροβάθμια εξίσωση. Εδώ θα έλεγα ότι η ουσία των πραγμάτων έχει να κάνει με τον τρόπο σκέψης της κάθε προσωπικότητας και όχι με μια απλή επεξεργασία δεδομένων.

Το σίγουρο είναι ότι π ο τ ε δεν θα έρθω σε αντιπαράθεση με τον εαυτό μου για να αντιμετωπίσω το τ ί π ο τ α των άλλων.

4 σχόλια:

fermat είπε...

Φίλε μου, το ξέρεις εσύ καλύτερα από εμένα, το πόσο δύσκολο είναι να γκρεμίζονται μέσα σε μια νύχτα τα σπουδαιότερα όνειρα που έκανες όχι ΣΤΗ ζωή σου, αλλά ΓΙΑ τη ζωή σου!
Πολλές φορές, κάνουμε λάθος όνειρα. Έχουμε το δικαίωμα να κάνουμε λάθος όνειρα! Άλλες φορές πάλι, κάνουμε όμορφα όνειρα, τα οποία είναι τελείως ουτοπικά. Και πάλι, έχουμε το δικαίωμα να τα κάνουμε! Τέλος, υπάρχουν στιγμές, που κάνουμε τα πιο αληθινά, σωστά, και πραγματοποιήσιμα όνειρα! Γιατί έχουμε το δικαίωμα να τα κάνουμε!
Κάθε όνειρο όμως, έχει κάποιους αστάθμητους παράγοντες. Είτε αυτοί είναι οικονομικοί, είτε συναισθηματικοί, είτε κάποια άλλα πρόσωπα με τα οποία πρέπει να συμβαδίζουν τα όνειρά μας για να γίνουν πραγματικότητα, είτε... υπάρχουν τόσοι και τόσοι παράγοντες, που δεν μπορείς να τους υπολογίσεις όλους. Γι'αυτό άλλωστε και τους "ονόμασα" αστάθμητους!
Σε κάποια από τα δικά σου όνειρα, έπαιζαν αρκετοί παράγοντες ρόλο. Και μάλιστα σημαντικό! Είχες καταφέρει να τους προσπεράσεις όλους! Μα ήταν σαν τη λερναία ύδρα! Ένα πρόβλημα αντιμετόπιζες, αμέσως εμφανιζόταν άλλο! Δεν χρειάζεται να κάνω αναφορά σε αυτά. Εξάλλου εσύ τα γνωρίζεις πολύ περισσότερο από εμένα, εφόσον εσύ τα βίωσες, εσύ τα πολέμισες, εσύ κατάφερες να τα ξεπεράσεις!
Στο στρατό, σα να έκανες άλματα στο χρόνο, κατάφερες σχεδόν να μηδενίσεις τους 17 μήνες! Μετά το στρατό, σα να έκανες άλματα στο χώρο, κατάφερες να μηδενίσεις μια όχι και τόσο μικρή απόσταση. Και πόσα άλλα αντιμετώπισες, χωρίς να το βάλεις κάτω! Κάθε πρόβλημα που εμφανιζόταν, σε έκανε όλο και πιο δυνατό!
Και ξαφνικά αντίκρισες τα δάκρυα των ονείρων σου που αναφέρεις... μόνο που δεν έπεσαν από τα δικά σου μάτια! Στα δικά σου τα μάτια χωρούσαν τα όνειρα! Τα έβλεπες ξεκάθαρα, καιρό τώρα!
Η ειρωνία της ζωής; Δάκρυσε ο άνθρωπος που ονειρευόσουν! Και τα δάκρυά του έπεσαν και έσκασαν πάνω στα όνειρά σου, παρασέρνοντάς τα, όπως παρασέρνει το κύμα ένα μικρό πυργάκι φτιαγμένο από χώμα την ώρα που σκάει πάνω του!
Ακολούθησε σιωπή. Τα γκρέμισε όλα. Σκόρπια κομμάτια πεταμένα εδώ κι εκεί, και κανείς δεν είχε το κουράγιο να τα μαζέψει...

Ξέρω πως είσαι παλικάρι. Έχεις ανοιχτό μυαλό και, σύντομα, θα κάνεις καινούρια όνειρα! Ακόμη πιο όμορφα! Θα τα συζητάμε κι αυτά, θα ψάχνουμε παράγοντες και θα βρίσκουμε λύσεις...

Ο φίλος στον οποίο αναφέρεσαι, θα έιναι πάντα στο πλάι σου. Όπως και αρκετοί άλλοι. Έτσι είναι οι φίλοι!Όμως δεν σου απέδειξε τίποτα! Ίσως να σου έδωσε κάποιο ερέθισμα ώστε να βγάλεις μόνος σου κάποια συμπεράσματα. Να δεις με διαφορετικό μάτι κάποιες καταστάσεις. Κι εσύ, έκανες το σωστό. Έκοψες, έραψες, συλλογίστηκες, αποφάσισες!

Το πήγα για σχόλιο, και μου βγήκε post!!! Τελικά, ίσως να το διορθόσω λίγι και να το βάλω στο blog μου...

orestis είπε...

Νομίζω πως τα όνειρα είναι πηγή ζωής.

Πρέπει να ονείρευεσαι.

Είναι ωραίο να ονειρεύεσαι.

Όνειρα και ελπίδα για το μέλλον.

Διαφωνώ για το θεατής.

Στη ζωή σου πρέπει να είσαι ο πρωταγωνιστής, αν μείνεις θεατής, τότε σου στερείς το δικαίωμα της επιλογής.

Δεν ζεις, απλά βλέπεις.

Καλώς όρισες στην μπλογκόσφαιρα.

diage είπε...

Φίλε fermat τελικά είναι ωραίο να ζεις έντονα συναισθήματα. Τουλάχιστον νιώθεις καλά με τον εαυτό σου καθώς βρίσκεις τη δύναμη να σηκώσεις το βλέμμα για άλλη μια φορά και να κοιτάξεις μπροστά.

diage είπε...

Αγαπητέ orestis θα τολμήσω να συμφωνήσω μαζί σου. Τα όνειρα είναι αυτά που μας κρατάνε στον κόσμο των συναισθημάτων. Ο 'θεατής' ίσως ήταν μια απέλπιδα προσπάθεια αποφυγής της πραγματικότητας. Παιχνίδια του μυαλού ξέρεις…
Λάθος μεν ελπιδοφόρο δε. Όνειρα.. όνειρα.. όνειρα..