Κυριακή, 13 Απριλίου 2008

Η νύχτα πλησιάζει

Σε είδα στο λιβάδι με τα νυχτολούλουδα
να πετάς παίζοντας με τα αστέρια

αλυσοδεμένος στις φυλακές του νου
ζωγραφίζω όλα όσα κρύβουν
η ζωή κι ο θάνατος σου

φοβάμαι το φως της μέρας
τις ώρες που περπατάς στα όνειρα μου


καβαλάρηδες καλπάζουν γύρω από την πέτρινη αυλή σου
υψώνοντας τα σπαθιά τους μπρος μου

φοβάμαι το δάκρυ της νύχτας
που ποτίζει το λουλούδι της απουσίας

κράτησε για λίγο την πνοή σου
βυθίσου στο πορφυρό του ουρανού
και δώσε μου ένα φιλί

16 σχόλια:

Anastasia είπε...

Αυτοί που πόνεσαν είναι οι μόνοι που μπορούν να γίνουν πραγματικά ευτυχισμένοι, αυτοί που έχασαν είναι οι μόνοι κερδισμένοι.
Γιατί μόνο αυτοί έμαθαν πως, για να έχεις τα πάντα, πρέπει να ξέρεις να μην θες τίποτα.

diage είπε...

anastasia μου "για να μπορέσει κανείς να ζήσει τα χρώματα θα πρέπει πρώτα να βουλιάξει στο μαύρο"

Ανώνυμος είπε...

agaphmene m diage mporei n arghses ligo na to grapseis alla a3ize ton kopo!!! ;) mou arese para polu!!!kai piseteyw oti 3ereis ton logo. nina

Μαργαρίτα είπε...

...φιλί με φεγγαριού
σταγόνες αφημένο
κι ύστερα σαν έφυγε η νύχτα
και χάραξε η αυγή
έγινε ηλιαχτίδα φωτεινή
και κέρασε με φως
του λιβαδιού τον κήπο!
Και τα όνειρα αντάμωσαν
το χέρι της ελπίδας :)

Καλή σου εβδομάδα**

orestis είπε...

Καλώς τον κι ας άργησες!!!

rip1708 είπε...

"Δεν πετάει φτερό στο πέλαγο
Και μαντάτο απ' την Αθήνα
Τι να θυμηθώ απ' τα μάτια σου
Που 'χω να τα δω ένα μήνα

Στ' άγρια σοκάκια της ψυχής
Ψάχνω μα δε σ' ανταμώνω
Α να κοιμηθώ να σ' ονειρευτώ
Που με ξέχασες και λιώνω

Ούτε που σαλεύει το νερό
Ούτε μου μιλούν οι γλάροι
Μου άργησες πολύ, πες μου πως θα 'ρθεις
Πριν να σβήσουνε οι φάροι"

diage είπε...

Νίνα μου χαρά μου που σου άρεσε.

diage είπε...

"και τα όνειρα αντάμωσαν το χέρι της ελπίδας" μαργαρίτα μου.Μαγική τούτη η φράση.

diage είπε...

Ορέστη μου ο χρόνος έχει περιοριστεί πλέον.Πάντα θα είμαι στο κάστρο μου απομονωμένος στα πιο σκοτεινά του μέρη να μαζεύω σκόρπιες λέξεις.

diage είπε...

rip 1708 ρόδο σου προσφέρω που θα σου κρατάει συντροφιά.

KouKos είπε...

Τελικά το πινέλο ενός "φυλακισμένου" μπορεί να ζωγραφήσει τις πιο όμορφες παραστάσεις μιας ύπαρξης...
Μη φοβάσαι τίποτα φίλε μου! Το πινέλο σου είναι τόσο δυνατό, που θα μπορέσει να μετατρέψει τα σπαθιά σε ροδοπέταλα, το φως της μέρας θα το κάνει ελπίδα, και το δάκρυ της νύχτας... δάκρυ ευτυχίας!
Καλό Πάσχα σε όλους!

diVa είπε...

Γλυκά λέω πως ξεκίνησες τον μήνα:-)
Καλό μήνα

diage είπε...

Αγαπητέ κούκε μ αρέσει ο τόνος αισιοδοξίας στα λόγια σου.Απαντώ λίγο καθυστερημένα αλλά κάλιο αργά παρά ποτέ.

diage είπε...

diva μου χαρά μου που πέρασες από τα μέρη μου!Καλό μήνα να έχουμε.

Ανώνυμος είπε...

το πινελο επιασε δουλεια και εκανε το μαυρο ασπρο...

diage είπε...

... σχηματίζοντας το χαμόγελο στο ανέκφραστο πρόσωπο.